به گزارش خبرگزاری فارس از مازندران، جاده گهرباران شهرستان میاندورود یکی از محورهای مرگبار کشور به‌شمار می‌رود که سالانه ده‌ها نفر به‌علت حوادث جاده‌ای جان خود را در آن از دست می‌دهند ؛ جاده‌ای که از داشتن حداقل الزامات یک مسیر پُرتردد همانند عرض مناسب، شانه خاکی، علائم راهنمایی و رانندگی، جداکننده و روشنایی محروم است. عوامل انسانی و ضعف هندسی جاده را می‌توان از علت‌های سوانح رانندگی در محور مرگبار گهرباران برشمرد اما با وجود کاستی‌های بسیار، کفه ترازو در علت تصادفات مرگبار به سمت عوامل جاده‌ سنگینی می‌کند؛ جاده‌ای که تنها خدمات شهرستانی دریافت می‌کند اما با تردد روزانه حدود 300 تریلر نفت‌کش، یدک‌کش و ادوات سنگین کشاورزی شرکت‌های زراعی دشت‌ناز، نیروگاه شهید سلیمی، بندر امیرآباد و شرکت شیر و گوشت مهدشت در آن، خدمات ملی ارائه می‌دهد. طی سال‌های اخیر پروژه تعریض محور گهرباران در فازهای مختلف آغاز شده است اما این اقدامات عمرانی هنوز نتوانست از تعداد حوادث رانندگی در این جاده مرگبار بکاهد چون معضلی به‌نام اراضی دشت‌ناز در حاشیه جاده وجود دارد که مانع ایجاد استانداردهای لازم در آن می‌شود؛ زمین‌های 3 هزار هکتاری که بیشترین بهره‌گیری را از زیرساخت‌های شهرستان میاندورود و جاده گهرباران می‌برد اما خدماتی ارائه نمی‌دهد. بارها مسؤولان استانی و شهرستانی از رایزنی در ارتباط با تملک بخشی از اراضی دشت‌ناز برای تعریض و ایجاد شانه خاکی جاده مرگبار گهرباران خبر داده‌اند اما تاکنون هیچ‌گونه پاسخی برای تملک بخشی از این اراضی دریافت نشد تا روستانشینان گهرباران و شهرستان میاندورود همچنان با حوادث رانندگی منجر به فوت و نقص عضو دست و پنجه نرم کنند و شاهد از دست دادن عضوی از خانواده خود باشند. حال این سؤال به‌وجود می‌آید که ارزش جان مردم مظلوم و کشاورز گهرباران بیشتر است یا چند هکتار زمین؟ مردم بخش گهرباران تا چه زمانی به‌خاطر چند هکتار زمین دشت‌ناز باید شاهد از دست دادن اعضای خانواده خود در سوانح رانندگی باشند؟ آیا می‌دانید به‌دلیل عرض کم و فقدان شانه خاکی جاده گهرباران صدها پدر و مادر در سوانح رانندگی از فرزندانشان جدا شدند و اکنون در گوشه‌ای از قبرستان به خواب ابدی رفته‌اند؟ آیا می‌دانید چندین کشاورز بخش گهرباران در این مسیر مرگبار یا جان خود را از دست داده‌اند و یا نقص عضو شده‌اند؟ جاده گهرباران شهرستان میاندورود تا چه زمانی باید به‌خاطر چند هکتار زمین برای مردم منطقه ناامن باشد؟ تا چه زمانی باید در این محور کشته داد؟ تا به کی مردم به‌دلیل نداشتن یک جاده استاندارد در محور گهرباران هزینه شوند؟ تا چه زمانی مردم برای محور مرگبار گهرباران مرثیه اعتراض بخوانند؟  به راستی سهم مردم میاندورود و کشاورزان بخش گهرباران از اراضی چندین هزار هکتاری دشت‌ناز چیست؟ آیا تصادف و نارسایی‌ها باید سهم مردم گهرباران از هزاران میلیارد درآمد سالانه این اراضی باشد؟ آیا زمان آن نرسیده که بخشی از درآمد اراضی دشت‌ناز که از زیرساخت‌های شهرستان میاندورود بهره‌گیری می‌کند برای تقویت زیرساخت‌های فرسوده به این شهرستان برگردد؟  مردم‌ این انتظار را دارند تا نسبت به تملک بخشی از اراضی دشت‌ناز برای تعریض محور گهرباران موافقت شود تا بیش از این شاهد حوادث دلخراش جاده‌ای و مرگ هم‌وطنانمان در این مسیر نباشیم. یادداشت از: صاحب نجفی انتهای پیام/86031/غ

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *